Είμαι νέα και ωραία; Σταματάω οπου γουστάρω....

Πέμπτη Μεσημέρι

Μητροπόλεως

Ώρα αιχμής

Μια όμορφη κοπέλα, με ένα θηριώδες τζιπ, Rover Discovery,βγάζει ξαφνικά αλάρμ, σταματάει και κατεβαίνει.

Προφανώς έχει μια επείγουσα δουλεία η οποία της δίνει το δικαίωμα να κλείσει μια από τις δυο λωρίδες του δρόμου. Αν σκεφτούμε ότι ή μια λωρίδα είναι η λεωφορειογραμμή, τότε μάλλον έκλεισε τη μοναδική λωρίδα όπου νόμιμα κινούνται αυτοκίνητα..

Έχει σημασία;

Τόσοι άλλοι το κάνουν κάθε μέρα. Διπλοπαρκάρουν, σταματάνε όπου βρουν. Προσπαθείς να περάσεις, Αγγελάκη, Λαμπράκη, Δωδεκανήσου σε ώρες αιχμής και κάνεις σλάλομ.

Γιατί η συγκεκριμένη κοπέλα να αποτελέσει εξαίρεση; Για τα 5 λεπτά που σταμάτησε; Τόσο πρόβλημα είναι πια; Έπρεπε να ψάξει να βρει πάρκινγκ για τα 5 λεπτάκια που κατέβηκε;

Σε λίγο εμφανίζεται και ο δημοτικός αστυνομικός. Βγάζει το μπλοκ και ετοιμάζεται να την γράψει. Και ως εκ θαύματος, Αυτή ξεπετάγεται από ένα μαγαζί. Ταχέως κινούμενη, τον πλησιάζει και με ναζιάρικο ύφος του ζητάει να μη το κάνει γιατί «έρχομαι σε μισό λεπτό…»

Και εκεί συμβαίνει το απίστευτο: ο δημοτικός αστυνομικός ξαναβάζει το μπλοκ στη θέση του, και περιμένει να γυρίσει η κοπέλα. Σε λίγο ξαναεμφανίζεται η εν λόγω δεσποινίς, τον ευχαριστεί (γιατί; Φυλούσε τσίλιες, μήπως πλακώσει κανένας συνάδελφος του;) και την κάνει.

Έτσι απλά...

Μάλιστα...

Lalas FAQed them...

Έχει εξαιρετικό ενδιαφέρον να διαβάσουμε πως οι Έλληνες εκδότες αντιμετωπίζουν τα πνευματικά δικαιώματα στην Ελλάδα. Και μάλιστα ένα άτομο (Ο Λάλας, ντε!) που ο ίδιος κάνει χρήση των πνευματικών δικαιωμάτων του μεταφέροντας το αρχείο του σε κάθε νέο έντυπο που πάει. Άλλοστε αν δεν του επιτρέπανε απο τον ΔΟΛ να πάρει μαζί και το αρχείο του , ούτε στο όνειρο του δε θα έβαζε τις συνεντέυξεις που βάζει στο FAQ

Ή ανοιχτή επιστολή των (εκμεταλευμένων, προδομένων και πουλημένων) συντακτών του FAQ στο MediaBlog.gr

Νόμπελ Βλακείας για το μποϋκοτάζ του ΙΝΚΑ

Πέρασαν δύο βδομάδες απο την καταπληκτική πρωτοβουλία του ΙΝΚΑ να ανακυρήξει την Πέμπτη "ως ημέρα μποϋκοτάζ κατά της ακρίβειας". Μας καλεί δηλαδή να μην ψωνίσουμε ειδικά την Πέμπτη,τρόφιμα.

Εγώ έχω μια απορία:

Αν εγώ δε ψωνίσω Πέμπτη και πάω Παρασκευή κάνει διαφορά;  Θα καταναλώσω λιγότερο; Η μήπως να μην φάω την Πέμπτη; Άμα πάω για ψώνια την Τετάρτη και ψωνίσω και για την Πέμπτη; Πάλι στην ίδια τσέπη δε θα μπουν τα λεφτά; Δε ξέρω, ρωτάω δηλαδή, για να είμαι σίγουρος οτι συμμετέχω σωστά στην πρωτοποριακή πρωτοβουλία σας.

Δηλαδή, θέλετε να πείτε, το σκεφτήκατε σοβαρά και δεν κάνετε πλάκα;

Μήπως, λέω μήπως, τέτοιες αποφάσεις λαμβάνονται κάτω απο το βάρος της ανικανότητας σας να κάνετε ένα σοβαρό έλεγχο; Μήπως αν προτείνετε ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΑ εταιρίες και προϊόντα που είναι υπερτιμημένα να μπορούσα να σας πάρω πιο σοβαρά;

Βέβαια, μια τέτοια κίνηση απαιτεί κάποιες βασικές προϋποθέσεις απο μια σοβαρή ένωση καταναλωτών:

1.Δουλειά

2.Δουλειά

3.Να φάτε και καμιά μήνυση και να τρέξετε και λίγο στα δικαστήρια για να τεκμηριώσετε τις καταγγελίες σας.

Όχι όμως για το ΙΝΚΑ Κυριές και Κύριοι! Δεν καταφεύγει σε τέτοια λαϊκιστικά μέτρα! Στο δρόμο για την κοινωνική ενεργοποίηση,προτείνει το παραπάνω ως καλύτερη λύση!

Τι σημασία έχει που η πομπώδης πρόταση τους είναι βλακώδως άστοχη; Το σημαντικό είναι ότι θα ηχήσει εντυπωσιάκα στους αδαείς και απαίδευτους Έλληνες πολίτες!

Δήμος Θεσσαλονίκης στο Internet.Πλάκα με κάνεις;

Επισκεφτήκατε το site του Δήμου Θεσσαλονίκης;

Αν ναι, θα καταλάβατε πολλά για την σημασία που δίνει ο Δήμαρχος στις νέες τεχνολογίες. Θεωρεί μάλλον πιο λογικό να διατηρεί ένα δημοτικό τηλεοπτικό κανάλι, για να διαφημίζει το "έργο" του, (έστω και δεν το βλέπεις κανείς) παρά να υπάρχει μια προσεγμένη παρουσία στο Δίκτυο. Αντίστοιχα ο Δήμος Αθηναίων έχει κάπως πιο αξιοπρεπές και οργανωμένο site όπως και ο Δήμος Πειραιά. Φυσικά και αυτά υπολοίπονται πολύ απο το να θεωρηθούν ιδανικά για την εξυπηρέτηση των κατοίκων και των επισκεπτών των πόλεων.

Τι γίνεται στο εξωτερικό;

Δείτε το site των δήμων του Βερολίνου της Βιέννης ή  του Παρισιού για να πάρετε χαμπάρι τι σημαίνει σοβαρό site. Ο επισκέπτης έχει τεράστιες δυνατότητες. Απο μόνα τους αποτελούν διαφήμιση για την πόλη. Και τα συγκεκριμένα δεν αποτελούν εξαίρεση αλλά είναι ο κανόνας. Στο εξωτερικό κάθε πόλη φροντίζει την διαδικτυακή της παρουσία ώστε να είναι ευχάριστη στον επισκέπτη και όσο το δυνατό πιο χρήσιμη. Και αυτό το κάνουν όχι μόνο οι τουριστικές ή οι πολύ μεγάλες πόλεις. Δοκιμάστε να ψάξετε κάποια μικρή πολή που γνωρίζετε σε κάποια άλλη χώρα. Θα εντυπωσιαστείτε.

Αφορμή για αυτές τις σκέψεις ήταν ένα άρθρο στη σημερινή LIFO (λίγο υπερβάλλει για τον Δήμο Δράμας, αντίθετα ο Δήμος Τρικάλων έχει ασύρματη δικτύωση εδώ και καιρό). Αναφέρεται στην έλλειψη υποδομών ασύρματου Internet  στην πόλη της Αθήνας. Η κριτική για μια τέτοια έλλειψη είναι πρόοδος στην αμόρφωτη δικτυακά Ελλάδα. Τουλάχιστο ο δήμαρχος στην Πρωτεύουσα γνωρίζει τις νέες τεχνολογίες. Ίσως τελικά να μην είναι ευθύνη του Δήμου να προσφέρει τέτοια υπηρεσία (και οι εταιρίες παροχής Internet τι θα κάνουν,μου λες;) αλλά η δημόσια συζήτηση αξίζει τον κόπο.

Να αναφερθούμε, τέλος, στην μικρή κοινότητα χρηστών που εδώ και καιρό έχει στήσει ασύρματα δίκτυα σε πολλές πόλεις της Ελλάδας όπως της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης. Ίσως να μην προσφέρουν Internet, όπως θα περίμενε κάποιος που δε γνωρίζει, αλλά δείχνουν τον δρόμο πως την ασύρματη δικτύωση.

Βγενόπουλος...

...στη Βουλή.

Τον παραδέχομαι:

He's good.

Δε θα καθίσω να υπερασπιστώ μεγαλοεπιχειρηματία (φαντάζομαι έχει στρατιές δικηγόρων να το κάνουν αυτό) αλλά ο mr.MIG δήλωσε κάποια προφανή που τα ξεχνούσαμε:

1. Οι βουλευτές είναι υπηρέτες του λαού (για όσους απο αυτούς δε το γνωρίζουν ή δε το θυμούνται λόγω των "επιχειρήσεων" που έχουν ανοίξει ή των πολλών  "δημόσιων σχέσεων" που κάνουν).

2. Σύμφωνα με το Δημόσιο και τους νόμους της Κυβέρνησης, μια ελληνική εταιρία είναι πολύ μικρή να έχει εκπροσώπηση, πόσο μάλλον τη διοίκηση σε μια ΔΕΚΟ. Γι'αυτό χρείαζεται ένας Γερμανός.

3. Αν έχασαν οι μικροεπενδυτές δεν φταίει η MIG αλλά ο τρόπος που έγινε η συμφωνία Δημοσίου-DT. Αλλιώς θα μπορούσε να είχε γίνει δημόσια πρόταση για να εξασφαλιστούν και αυτοί και τα προσχήματα.

4. Ως επιχειρηματίας ήθελε να βγάλει λεφτά από την επένδυση του. Αν έχασε ο ΟΤΕ, η DT ή οι μικροεπενδυτές δεν είναι πρόβλημα του.

5. Δεν έβγαλε μόνο τα λεφτά που του καταλογίζουν. Πήρε και τόκο γιατί καθυστερούσαν να τα συμφωνήσουν Δημόσιο και DT.

6. Κανείς δεν έβαλε το πιστόλι στον κρόταφο της Κυβέρνησης για να παραδώσει το management του ΟΤΕ. Μόνη της το επέλεξε.

7. Αν εγκαλείται για απάτη, ας τον καλέσουν στον εισαγγελέα. Αν όχι, ας πλακωθούν τα κόμματα μεταξύ τους αλλά να μη τον μπλέκουν (όπως και να το κάνουμε όμως Μr.MIG, οι μηνύσεις σε πολιτικούς αρχηγούς είναι κομματάκι χοντρό...)

 

Το καλύτερο σχόλιο έρχεται απο τον Πιτσιρίκο

Πόσο βαριέμαι…

…Τις επαναστάσεις του Καναπέ.

Τις τελευταίες μέρες έχω βαρεθεί να λαμβάνω προσκλήσεις στο Facebook για το group «υποστηρίζω το ρεπορτάζ χωρίς σύνορα και τον Στέλιο Κούλογλου». Ασχέτως της άποψης που έχω για τον συγκεκριμένο δημοσιογράφο (που ήδη για χατίρι του postαρα δύο φορές) θεωρώ απλά αστείο να συμμετέχω σε γκρουπ υποστήριξης μέσω Facebook!

Το γεγονός ότι, από τα 30000τοσες χιλιάδες μέλη του group(!!!), μόνο καμιά 25αρια εμφανίστηκαν στη εκδήλωση διαμαρτυρίας που διοργανώθηκε, κάτι λέει για τις επαναστάσεις του καναπέ. Είναι εύκολο να clickάρεις σε ένα invitation στο Facebook. Όταν απαιτείται όμως δράση, εκεί αλλάζουν τα πράματα.

Ήταν αναμενόμενο να εμφανιστεί μόνο ένας μικρός αριθμός υποστηρικτών αλλά και έτσι οι παρουσίες ήταν στατιστικά ασήμαντες (συγχαρητήρια πάντως στα λίγα παιδιά που έδειξαν ότι είναι δραστήριοι, θα ήθελα πάντως να δω και καμιά φωτογραφία απο την συνάντηση).

Είναι αυτό λύση;

Οι δραστήριοι πολίτες δε στέλνουν invitations μεταξύ τους για να υποστηρίξουν τους γιατρούς χωρίς σύνορα, να καταγγείλουν το trafficking ή την παιδική εκμετάλλευση. Οι δραστήριοι πολίτες συμμετέχουν, παρουσιάζονται, δρουν. Το να συμμετέχεις σε ένα group στο Facebook δεν είναι δράση. Είναι ευκολία. Γι’αυτό ας μην περιμένουμε και πολλά.

Ο λόγος;

για να αλλάξει κάτι, πρέπει κάποιος να αφήσει την μεσοαστική άνεση του και να βγει από το σπίτι του. Μπορεί να βγει για λίγο ή για πιο πολύ, κάποιος άλλος να το κάνει σκοπό της ζωής του. Όποιος ενδιαφέρεται να συμμετέχει, ψάχνει και βρίσκει.

Τα groups μόνο ως άλλοθι λειτουργούν για την πα θητική στάση μας.

Θέλουμε να συμμετέχουμε αλλά δε το κάνουμε. Βαριόμαστε. Δε προλαβαίνουμε ή θέλουμε στον χρόνο μας να κάνουμε άλλα πράματα.

Δεν είναι κακό να συμβαίνει κάτι από τα παραπάνω. Αντίθετα, είναι φυσιολογικό. Απλά ας μη χρησιμοποιούμε το Facebook ως πρόφαση για να κοιμάστε με ήσυχη συνείδηση, ok;

 

Προσωπικά απορρίπτω τα παραπάνω invitations στο Facebook. Περιμένω τη στιγμή που τα groups θα είναι αρκέτα οργανωμένα για να προσφέρουν πραγματικά κάτι στα μέλη τους (ενημέρωση, άρθρα, τρόπους δράσης κτλ. αλλά γι’αυτό οι οργανώσεις έχουν και τα site τους, σωστά;).

Μέχρι τότε θεωρώ πιο λογικό να συμμετέχω στους “Πορωμένους με το διαφανές περιτύλιγμα με τις φουσκάλες που κάνουν τσούκου”.

Αυτό, τουλάχιστο, εμπίπτει στους λόγους για τους οποίους βρίσκομαι στο Facebook. Για πλάκα και χαβαλέ.

Πρυτανικές εκλογές (ΙΙ)

Για όσους απο εσάς απορούν ή διαφωνούν μπορούν να διαβάσουν και το παρακάτω ρεπορτάζ της Ελευθεροτυπίας.