Δήμος Θεσσαλονίκης στο Internet.Πλάκα με κάνεις;

Επισκεφτήκατε το site του Δήμου Θεσσαλονίκης;

Αν ναι, θα καταλάβατε πολλά για την σημασία που δίνει ο Δήμαρχος στις νέες τεχνολογίες. Θεωρεί μάλλον πιο λογικό να διατηρεί ένα δημοτικό τηλεοπτικό κανάλι, για να διαφημίζει το "έργο" του, (έστω και δεν το βλέπεις κανείς) παρά να υπάρχει μια προσεγμένη παρουσία στο Δίκτυο. Αντίστοιχα ο Δήμος Αθηναίων έχει κάπως πιο αξιοπρεπές και οργανωμένο site όπως και ο Δήμος Πειραιά. Φυσικά και αυτά υπολοίπονται πολύ απο το να θεωρηθούν ιδανικά για την εξυπηρέτηση των κατοίκων και των επισκεπτών των πόλεων.

Τι γίνεται στο εξωτερικό;

Δείτε το site των δήμων του Βερολίνου της Βιέννης ή  του Παρισιού για να πάρετε χαμπάρι τι σημαίνει σοβαρό site. Ο επισκέπτης έχει τεράστιες δυνατότητες. Απο μόνα τους αποτελούν διαφήμιση για την πόλη. Και τα συγκεκριμένα δεν αποτελούν εξαίρεση αλλά είναι ο κανόνας. Στο εξωτερικό κάθε πόλη φροντίζει την διαδικτυακή της παρουσία ώστε να είναι ευχάριστη στον επισκέπτη και όσο το δυνατό πιο χρήσιμη. Και αυτό το κάνουν όχι μόνο οι τουριστικές ή οι πολύ μεγάλες πόλεις. Δοκιμάστε να ψάξετε κάποια μικρή πολή που γνωρίζετε σε κάποια άλλη χώρα. Θα εντυπωσιαστείτε.

Αφορμή για αυτές τις σκέψεις ήταν ένα άρθρο στη σημερινή LIFO (λίγο υπερβάλλει για τον Δήμο Δράμας, αντίθετα ο Δήμος Τρικάλων έχει ασύρματη δικτύωση εδώ και καιρό). Αναφέρεται στην έλλειψη υποδομών ασύρματου Internet  στην πόλη της Αθήνας. Η κριτική για μια τέτοια έλλειψη είναι πρόοδος στην αμόρφωτη δικτυακά Ελλάδα. Τουλάχιστο ο δήμαρχος στην Πρωτεύουσα γνωρίζει τις νέες τεχνολογίες. Ίσως τελικά να μην είναι ευθύνη του Δήμου να προσφέρει τέτοια υπηρεσία (και οι εταιρίες παροχής Internet τι θα κάνουν,μου λες;) αλλά η δημόσια συζήτηση αξίζει τον κόπο.

Να αναφερθούμε, τέλος, στην μικρή κοινότητα χρηστών που εδώ και καιρό έχει στήσει ασύρματα δίκτυα σε πολλές πόλεις της Ελλάδας όπως της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης. Ίσως να μην προσφέρουν Internet, όπως θα περίμενε κάποιος που δε γνωρίζει, αλλά δείχνουν τον δρόμο πως την ασύρματη δικτύωση.

Βγενόπουλος...

...στη Βουλή.

Τον παραδέχομαι:

He's good.

Δε θα καθίσω να υπερασπιστώ μεγαλοεπιχειρηματία (φαντάζομαι έχει στρατιές δικηγόρων να το κάνουν αυτό) αλλά ο mr.MIG δήλωσε κάποια προφανή που τα ξεχνούσαμε:

1. Οι βουλευτές είναι υπηρέτες του λαού (για όσους απο αυτούς δε το γνωρίζουν ή δε το θυμούνται λόγω των "επιχειρήσεων" που έχουν ανοίξει ή των πολλών  "δημόσιων σχέσεων" που κάνουν).

2. Σύμφωνα με το Δημόσιο και τους νόμους της Κυβέρνησης, μια ελληνική εταιρία είναι πολύ μικρή να έχει εκπροσώπηση, πόσο μάλλον τη διοίκηση σε μια ΔΕΚΟ. Γι'αυτό χρείαζεται ένας Γερμανός.

3. Αν έχασαν οι μικροεπενδυτές δεν φταίει η MIG αλλά ο τρόπος που έγινε η συμφωνία Δημοσίου-DT. Αλλιώς θα μπορούσε να είχε γίνει δημόσια πρόταση για να εξασφαλιστούν και αυτοί και τα προσχήματα.

4. Ως επιχειρηματίας ήθελε να βγάλει λεφτά από την επένδυση του. Αν έχασε ο ΟΤΕ, η DT ή οι μικροεπενδυτές δεν είναι πρόβλημα του.

5. Δεν έβγαλε μόνο τα λεφτά που του καταλογίζουν. Πήρε και τόκο γιατί καθυστερούσαν να τα συμφωνήσουν Δημόσιο και DT.

6. Κανείς δεν έβαλε το πιστόλι στον κρόταφο της Κυβέρνησης για να παραδώσει το management του ΟΤΕ. Μόνη της το επέλεξε.

7. Αν εγκαλείται για απάτη, ας τον καλέσουν στον εισαγγελέα. Αν όχι, ας πλακωθούν τα κόμματα μεταξύ τους αλλά να μη τον μπλέκουν (όπως και να το κάνουμε όμως Μr.MIG, οι μηνύσεις σε πολιτικούς αρχηγούς είναι κομματάκι χοντρό...)

 

Το καλύτερο σχόλιο έρχεται απο τον Πιτσιρίκο

Πόσο βαριέμαι…

…Τις επαναστάσεις του Καναπέ.

Τις τελευταίες μέρες έχω βαρεθεί να λαμβάνω προσκλήσεις στο Facebook για το group «υποστηρίζω το ρεπορτάζ χωρίς σύνορα και τον Στέλιο Κούλογλου». Ασχέτως της άποψης που έχω για τον συγκεκριμένο δημοσιογράφο (που ήδη για χατίρι του postαρα δύο φορές) θεωρώ απλά αστείο να συμμετέχω σε γκρουπ υποστήριξης μέσω Facebook!

Το γεγονός ότι, από τα 30000τοσες χιλιάδες μέλη του group(!!!), μόνο καμιά 25αρια εμφανίστηκαν στη εκδήλωση διαμαρτυρίας που διοργανώθηκε, κάτι λέει για τις επαναστάσεις του καναπέ. Είναι εύκολο να clickάρεις σε ένα invitation στο Facebook. Όταν απαιτείται όμως δράση, εκεί αλλάζουν τα πράματα.

Ήταν αναμενόμενο να εμφανιστεί μόνο ένας μικρός αριθμός υποστηρικτών αλλά και έτσι οι παρουσίες ήταν στατιστικά ασήμαντες (συγχαρητήρια πάντως στα λίγα παιδιά που έδειξαν ότι είναι δραστήριοι, θα ήθελα πάντως να δω και καμιά φωτογραφία απο την συνάντηση).

Είναι αυτό λύση;

Οι δραστήριοι πολίτες δε στέλνουν invitations μεταξύ τους για να υποστηρίξουν τους γιατρούς χωρίς σύνορα, να καταγγείλουν το trafficking ή την παιδική εκμετάλλευση. Οι δραστήριοι πολίτες συμμετέχουν, παρουσιάζονται, δρουν. Το να συμμετέχεις σε ένα group στο Facebook δεν είναι δράση. Είναι ευκολία. Γι’αυτό ας μην περιμένουμε και πολλά.

Ο λόγος;

για να αλλάξει κάτι, πρέπει κάποιος να αφήσει την μεσοαστική άνεση του και να βγει από το σπίτι του. Μπορεί να βγει για λίγο ή για πιο πολύ, κάποιος άλλος να το κάνει σκοπό της ζωής του. Όποιος ενδιαφέρεται να συμμετέχει, ψάχνει και βρίσκει.

Τα groups μόνο ως άλλοθι λειτουργούν για την πα θητική στάση μας.

Θέλουμε να συμμετέχουμε αλλά δε το κάνουμε. Βαριόμαστε. Δε προλαβαίνουμε ή θέλουμε στον χρόνο μας να κάνουμε άλλα πράματα.

Δεν είναι κακό να συμβαίνει κάτι από τα παραπάνω. Αντίθετα, είναι φυσιολογικό. Απλά ας μη χρησιμοποιούμε το Facebook ως πρόφαση για να κοιμάστε με ήσυχη συνείδηση, ok;

 

Προσωπικά απορρίπτω τα παραπάνω invitations στο Facebook. Περιμένω τη στιγμή που τα groups θα είναι αρκέτα οργανωμένα για να προσφέρουν πραγματικά κάτι στα μέλη τους (ενημέρωση, άρθρα, τρόπους δράσης κτλ. αλλά γι’αυτό οι οργανώσεις έχουν και τα site τους, σωστά;).

Μέχρι τότε θεωρώ πιο λογικό να συμμετέχω στους “Πορωμένους με το διαφανές περιτύλιγμα με τις φουσκάλες που κάνουν τσούκου”.

Αυτό, τουλάχιστο, εμπίπτει στους λόγους για τους οποίους βρίσκομαι στο Facebook. Για πλάκα και χαβαλέ.

Πρυτανικές εκλογές (ΙΙ)

Για όσους απο εσάς απορούν ή διαφωνούν μπορούν να διαβάσουν και το παρακάτω ρεπορτάζ της Ελευθεροτυπίας.

Αλλατίνη

H ιστορία των Μύλων Αλλατίνη είναι λίγο πολύ γνωστή στους Θεσσαλονικείς.

Η ερώτηση όμως που μου έρχεται στο μυαλό είναι όμως μια:

Γιατί το συγκρότημα των μύλων δεν απαλλοτριώθηκε για να χρησιμοποιηθεί ως το Δημαρχείο; Η μεγαλομανία του Δημάρχου-Αυτοκράτωρ Παπαγεωργόπουλου δεν μπορούσε να ανεχτεί την χρήση ενός κτίσματος που δεν πληγούσε τις δικές του εικαστικές ανησυχίες. Δηλαδή: Τσιμέντο και μάρμαρο!

Έτσι απορρίφτηκαν το συγκρότημα Αλλατίνη, αλλά και το συγκρότημα Φιξ, ως υποψήφια για το Νέο Δημαρχείο της Θεσσαλονίκης Προτίμησε να χτίσει στο τελευταίο ανοικτό χώρο στο κέντρο, ένα κτίριο αμφίβολης αισθητικής, που δεν συνδέεται με την αρχιτεκτονική παράδοση της πόλης.

Όταν ο ίδιος ο Δήμαρχος αρνείται να συνδέσει την θέση του με την διάδοση και διάδοση της αρχιτεκτονικής παράδοσης της πόλης του, τι ελπίδα έχει αυτή η πόλη;

Ποιο είναι το μέλλον του συγκροτήματος Αλλατίνη;

Η ίδια η εταίρια που ανέλαβε την ανακατασκευή υποστηρίζει ότι θα διατηρήσει το κύριο κτίριο αλλά φαίνεται ότι ταυτόχρονα θα ανεγείρει και νέα κτίρια τα οποία θα «συνδέονται» αρχιτεκτονικά με το κύριο κτίσμα.  Το όλο συγκρότημα θα αποδοθεί ως γραφεία και διαμερίσματα καθώς φαίνεται οι ιδέες για εμπορικό κέντρο ή άλλες χρήσεις δεν καρποφόρησαν.

Κατεβάστε σε pdf και διαβάστε επίσης το καταπληκτικό ρεπορτάζ στο free press Parallaxi(τεύχος 140,σελ 28-31).

Παπαγεωργόπουλος ο Νεκροθάφτης(ΙΙ)

Μετά το πρώην στρατόπεδο Τσιρογιάννη, νυν Νέο Δημαρχείο, Αυτοκρατορικό παλάτι ή Καλλιμάρμαρο, τον λευκό Πύργο που έγινε σαν νεκροταφείο, ο Παπαγεωργόπουλος έπιασε την Νέα Παραλία και τις άλλαξε τα φώτα.

Όχι ότι δε ήταν απαραίτητη μια ανακαίνιση, ώστε να αναδειχθεί το μέγαρο Μουσικής και όλη η διαδρομή της παραλίας, αλλά εδώ μιλάμε για τον Παπαγεωργόπουλο και την αισθητική του! Άστο παιδί μου ήσυχο,τι θέλεις και το βασανίζεις; αφού με την αρχιτεκτονική δεν έχεις καλή σχέση, καλύτερα γκρεμισμένα!

Είναι προφανές ότι δεν ζήλεψε καθόλου την ανυποληψία στην οποία περιέπεσαν οι προηγούμενοι δήμαρχοι. Και επειδή δεν θα ήθελε καθόλου να τον φάει και αυτόν η μαρμάγκα αποφάσισε να κάνει τα αδύνατα δυνατά για να τον θυμόμαστε.

Ένα είναι σίγουρο πάντως….

Για χρόνια οι Θεσαλονικείς θα περπατάνε στην πόλη, θα κοιτάζουν γύρω τους και θα λένε:

‘Τι μ.....ες έκανε αυτός ο Παπαγεωργόπουλος!’

Είναι να μην πεις καλή κουβέντα για κάποιον....

...Θα σου βγεί από την μύτη.

 

Καλά ρε συ Κούλογλου...

Και λογοκλοπή;!

 

Για τους άσχετους η ιστορία πάει ως εξής:

Ο Κούλογλου στις αρχές του 90 είχε γράψει το βιβλίο "έγκλημα στο προεδρικό μέγαρο" που σύμφωνα με τις συγκρίσεις αποτελεί προϊόν λογοκλοπής απο το βιβλίο "φόνος στην κεντρική επιτροπή" του Μανουέλ Βάθκεθ Μονταλμπάν.

Δεν έχω διαβάσει κάνενα απο τα δύο βιβλία και αναδημοσιεύω το γεγονός με κάθε επιφύλαξη. Κρίμα πάντως που τα ηλεκτρονικά αρχεία των εφημερίδων δεν πάνε τοσο πολύ πίσω.

τα υπολοίπα θα τα βρείτε στο τροκτικό