Τετάρτη, 10 Δεκεμβρίου 2008

Μια χώρα που αργοπεθαίνει...

...σκοτώνει τα παιδιά της.

Θα πω την αλήθεια: νοιώθω αποστασιοποιημένος από τα γεγονότα.

Ναι, με ενοχλεί που σκοτώθηκε άδικα των αδίκων ένα πιτσιρικάς που είχε πάει την βόλτα του, αλλά μπορώ να δηλώσω, με κάποια ντροπή, ότι δυσκολεύομαι να αντιληφθώ σε βάθος την τραγικότητα των γεγονότων. Δεν μένω Αθήνα, δε ξέρω τα μέρη και τις περιστάσεις και φυσικά δεν γνωρίζω προσωπικά τον πιτσιρικά.

Υποθέτω ότι αυτό όμως νοιώθουν και πολλοί γύρω μου, που δεν έχουν διάθεση να ρίξουν κροκοδείλια δάκρυα για να φανούν «κοινωνικά ευαίσθητοι» απέναντι στους συνομιλητές τους.

 

Από εκεί και πέρα όλος ο συγκλονισμός μου προέρχεται από το γεγονός ότι ως άτομο που ζει σε μια (και καλά) οργανωμένη κοινωνία δεν μπορώ να ανεχτώ την έννοια που εισήγαγαν οι αμερικάνοι: collateral damage, παράπλευρη απώλεια.

Όταν ένας ανίκανος επαγγελματίας, που είναι οπλισμένος από το ίδιο το κράτος, επικίνδυνος όσο δε πάει, καταφεύγει στην χρήση βίας δίχως εμφανή λόγο, τότε υπάρχει πρόβλημα. Ίσως όμως να μπορούσαμε να απομωνόσουμε το περιστατικό αν ήταν μόνο αυτό.

Αλλά όταν βλέπεις ανίκανες κυβερνήσεις,συνεργάτες των παραπάνω κυβερνήσεων να κλέβουν μπροστά στα μάτια σου, ανίκανους ή ευνουχισμένους δικαστικούς, ανίκανες γραφειοκρατίες να υπηρετούν όλους τους παραπάνω, η αντίστοιχη συμπεριφορά προστίθεται ως κερασάκι στην τούρτα. και τότε, ναι, υπάρχει ΣΟΒΑΡΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ.

Από εκεί και πέρα ότι και να ειπωθεί,δεν έχω κανένα σεβασμό σε όλους αυτούς τους άθλιους γερομπάκουρες που για κάποιο λόγο βρίσκονται στα κανάλια και αναζητούν την ηρεμία και την τάξη μέσα από την υποκριτική της σύγχρονης ζωής. Γιατί όταν κυβερνήσεις που έχουν χάσει κάθε νομιμοποίηση συνεχίζουν να κυβερνάνε και κανείς δε λέει τίποτα, όταν πορείες, διαδηλώσεις, απεργίες δεν έχουν κανένα αποτέλεσμα, όταν ότι και να γίνει, δεν ιδρώνει κανενός το αυτί, ε, ναι, τότε η φυσική κατάληξη είναι κάποιος να σπάσει κάτι. Και δεν θα τον νοιάζει σε ποιον ανήκει. Και δε θα χρειάζεται και σοβαρό λόγο εδώ που τα λέμε. Γιατί αν η δικαιολογία για την καταδίκη της ανομίας των κουκουλοφόρων είναι ότι δεν έχουν επιχειρήματα για τις πράξεις τους, η απάντηση είναι ότι δεν χρειάζονται κιόλας καθώς η πορεία που τους οδήγησε εκεί είναι υποσυνείδητη και όχι διαλογική.

Γιατί ρε άθλια κολλημενη γενιά του πολυτεχνείου,που τώρα κυβερνάτε, όλοι μαζί γκρεμίζουμε την χώρα.

Εσείς την γκρεμίζετε με κουστουμάκι και χαρτοφύλακα εδώ και καιρό.

Αν κάποιοι το κάνουν με πέτρες και ξύλα δεν είναι χειρότεροι απο εσάς. Απλά βάζουν και αυτοί ένα χεράκι σε αυτό που εσείς ξεκινήσατε.

Ερώτηση: όλοι αυτοί οι λαλίστατοι βουλευτές της ΝΔ, που στο διάολο είναι όλες αυτές τις μέρες;